بررسی نقش بازی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مدارس

چکیده: بازی فعالیتی است هدف دار با تحرک ذهنی و جسمی که ممکن است به صورت فردی و یا گروهی انجام شود و در آن کودک و نوجوان با همه وجود خود شرکت کرده و از آن لذت برده و از آن اقناع می شود نظریه فروید در مورد بازی مانند نظر پیاژه جزء نظریات پویای بازی است که در آن به محتوای بازی بیش از دلایل بازی کردن اهمیت داده می شود، محتوای عاطفی قوی یکی از مسائل مورد توجه فروید در بازی می باشد . از نظر پیاژه ، رشد همه جانبه کودک به دستکاری دخل و تصرف در محیط پیرامونش و تعامل با آن بستگی دارد. کودک از راه بازی، تجربه و آزمایش می کند، نتیجه می گیرد و می آموزد. بازیقدرت ابداع، ابتکار و تمرکز را در کودک می پروراند و او را در کشف رابطه میان اشیاء و آنچه پیرامون اوست یاری می دهد. در نظام آموزشی پیشرفت تحصیلی را دستیابی به اهداف آموزشی دوره مربوط آن میداند. به نظر میرسد برای ارزیابی و دستیابی به اهداف آموزشی صرفا به نمره گذاری معلمان اکتفا می شود. توانایی یادگیری، در دسترس انسان ها، جنبندگان و گیاهان و انواعی از ماشین ها قرار دارد. روند یادگیری در طول زمان، هرم یادگیری را دنبال می نماید. یادگیری به صورت آنی انجام نمی شود، بلکه بر پایه دانسته های گذشته رشد می کند. یادگیری فعال، فراگیران را تشویق می کند تا یک گفتگوی درونی داشته باشند که در آن درک ها را به صورت کلامی بیان می کنند. این و روش های فراشناختی دیگر می تواند به مرور به یک کودک آموزش داده شود.