تبیین مدل ساختاری رابطه میان سواد داده معلمان، رهبری آموزشی و کیفیت یادگیری در مدارس هوشمند

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، مدارس هوشمند را به یکی از بسترهای اصلی ارتقای کیفیت یادگیری تبدیل کرده است. در این میان، سواد داده معلمان و رهبری آموزشی اثربخش به عنوان دو مولفه کلیدی در بهبود عملکرد تحصیلی و بهینه سازی فرایندهای یاددهی–یادگیری شناخته می شوند. پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل ساختاری رابطه میان سواد داده معلمان، رهبری آموزشی و کیفیت یادگیری در مدارس هوشمند انجام شد. رویکرد پژوهش کمی و از نوع توصیفی–همبستگی با بهره گیری از مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل معلمان مدارس هوشمند در مقطع متوسطه بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سنجش سواد داده، رهبری آموزشی و کیفیت یادگیری بود که روایی محتوایی و سازه آن ها تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد.یافته ها نشان داد سواد داده معلمان تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد. همچنین، رهبری آموزشی مدیران مدارس هوشمند نقش میانجی معناداری در تقویت این رابطه ایفا می کند؛ به گونه ای که ارتقای مهارت های تحلیل و تفسیر داده در میان معلمان، از طریق حمایت های رهبری آموزشی، به بهبود طراحی آموزشی، بازخورد هدفمند و تصمیم گیری داده محور منجر می شود. شاخص های برازش مدل نشان دهنده برازش مطلوب الگوی پیشنهادی با داده های تجربی بود.بر اساس نتایج، توسعه حرفه ای معلمان در حوزه تحلیل داده های آموزشی و تقویت ابعاد تحول آفرین رهبری آموزشی می تواند به ارتقای اثربخشی مدارس هوشمند و افزایش کیفیت یادگیری پایدار منجر شود. این پژوهش با ارائه مدلی یکپارچه، زمینه ای نظری و کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان حوزه فناوری آموزشی فراهم می آورد.