بررسی اثر یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی بر سبک های شناختی دانش آموزان

تحولات سریع فناوری های هوش مصنوعی، الگوهای یادگیری را در نظام های آموزشی دگرگون کرده و زمینه ساز شکل گیری رویکردهای نوینی همچون یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی بر سبک های شناختی دانش آموزان و تحلیل ابعاد شناختی متاثر از این رویکرد در محیط های آموزشی هوشمند است. این مطالعه با رویکردی کمی و به روش نیمه آزمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سبک های شناختی و مقیاس سنجش تعامل یادگیری دیجیتال بود. گروه آزمایش طی یک دوره آموزشی ۸ هفته ای در معرض سیستم یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی قرار گرفت که قابلیت شخصی سازی محتوا، بازخورد هوشمند و تحلیل پیشرفت تحصیلی را فراهم می کرد.نتایج تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی تاثیر معناداری بر بهبود سبک شناختی تحلیلی، افزایش انعطاف پذیری شناختی و تقویت پردازش عمیق اطلاعات داشته است (p < ۰.۰۵). همچنین یافته ها حاکی از آن بود که شخصی سازی مسیر یادگیری و بازخورد فوری، نقش مهمی در ارتقای خودتنظیمی و افزایش انگیزش شناختی دانش آموزان ایفا می کند. در مقابل، تفاوت معناداری در برخی سبک های شناختی وابسته به زمینه مشاهده نشد که می تواند ناشی از ویژگی های فردی یا مدت مداخله آموزشی باشد.بر اساس نتایج پژوهش، می توان نتیجه گرفت که ادغام فناوری های هوش مصنوعی در فرآیند تدریس نه تنها موجب بهبود عملکرد تحصیلی می شود، بلکه بر تحول سبک های شناختی دانش آموزان نیز اثرگذار است. بنابراین، طراحی محیط های یادگیری هوشمند با تاکید بر شخصی سازی، تحلیل داده های آموزشی و بازخورد تطبیقی می تواند به ارتقای کیفیت آموزش و توسعه مهارت های شناختی منجر شود.