چگونه هوش مصنوعی خلاقیت دانش آموزان را کاهش می دهد

ظهور ابزارهای هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، نویدبخش تحول در فرایند یاددهی-یادگیری است. بااین حال، پژوهش های اولیه نشان می دهند که استفاده بی ضابطه از این ابزارها می تواند پیامدهای معکوس بر خلاقیت دانش آموزان داشته باشد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-انتقادی به بررسی مکانیسم هایی می پردازد که از طریق آن ها، هوش مصنوعی موجب کاهش توانایی های خلاقانه در دانش آموزان می شود. مفاهیمی نظیر «خلاقیت»، «وابستگی شناختی» و «محافظه کاری ایده پردازی» تعریف و تحلیل می شوند. یافته ها نشان می دهند که اتکای سریع به خروجی های هوش مصنوعی، فرایندهای تفکر واگرا، حل مسئله اکتشافی و تحمل ابهام را تضعیف می کند. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت طراحی چارچوب های آموزشی هوشمندانه و متوازن تاکید دارد تا از افت خلاقیت جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، نوجوانان ، هوش مصنوعی.