رهبری مدرسه در عصر نوآوری با تمرکز بر نقش مدیر و معاون

تحولات شتابان فناوری، تغییر الگوهای یادگیری و پیچیدگی های اجتماعی قرن بیست و یکم، مدارس را با چالش های مدیریتی جدیدی مواجه کرده است. در چنین شرایطی، رهبری مدرسه دیگر صرفا به معنای اداره امور اداری و آموزشی نیست، بلکه مستلزم ایجاد یک اکوسیستم یادگیری پویا، نوآور و حمایتگر است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هماهنگ مدیر، معاون و مشاور در شکل گیری محیطی پویا و حمایتی در مدارس انجام شده است. روش پژوهش تحلیلی مفهومی و مبتنی بر بررسی ادبیات علمی حوزه رهبری آموزشی، مدیریت مدرسه و روان شناسی تربیتی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هم راستاسازی راهبردی میان مدیر به عنوان رهبر تحول گرا، معاون به عنوان هماهنگ کننده اجرایی و مشاور به عنوان حامی سلامت روان و رشد اجتماعی دانش آموزان، می تواند زمینه ساز شکل گیری فرهنگ نوآوری در مدرسه شود. این هم افزایی نه تنها کیفیت یادگیری را افزایش می دهد، بلکه احساس تعلق، امنیت روانی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان را نیز تقویت می کند. نتایج مقاله حاضر می تواند به عنوان الگویی کاربردی برای مدیران مدارس در جهت توسعه محیط های آموزشی خلاق و حمایتگر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، نوآوری در مدرسه ، مدیریت مدرسه ، هم افزایی سازمانی ، محیط یادگیری حمایتی ، سلامت روان دانش آموزان