بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر رشد مهارت های اجتماعی و تحصیلی در کلاس های ابتدایی

نظام های آموزشی معاصر بیش از گذشته بر توسعه هم زمان توانایی های شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان تاکید دارند. در این میان، رویکردهای آموزشی مبتنی بر تعامل و مشارکت، به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری شناخته شده اند. یادگیری مشارکتی با فراهم کردن فرصت تعامل سازنده میان فراگیران، زمینه رشد مهارت های ارتباطی، مسئولیت پذیری، همدلی، حل مسئله و تصمیم گیری را فراهم می کند و در عین حال می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش انگیزه یادگیری منجر شود. پژوهش های انجام شده در سال های اخیر نشان داده اند که مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری، نقش مهمی در تعمیق یادگیری، افزایش اعتمادبه نفس و تقویت احساس تعلق به محیط آموزشی دارد. از سوی دیگر، توسعه مهارت های اجتماعی در سال های نخست تحصیل از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا این مهارت ها زیربنای موفقیت های آموزشی و اجتماعی در دوره های بعدی زندگی محسوب می شوند. مقاله حاضر با هدف بررسی ابعاد مختلف یادگیری مشارکتی و نقش آن در ارتقای مهارت های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده هدفمند از راهبردهای مشارکتی می تواند ضمن افزایش کیفیت تعاملات کلاسی، به بهبود شاخص های آموزشی و تربیتی نیز منجر شود.واژگان کلیدی: یادگیری مشارکتی، مهارت های اجتماعی، پیشرفت تحصیلی، تعامل کلاسی، یادگیری فعال، آموزش دانش آموزمحور