تحلیل ارتباط هوش هیجانی با سازگاری تحصیلی در دانش آموزان دبستانی

موفقیت تحصیلی دانش آموزان تنها به توانایی های شناختی و استعدادهای ذهنی وابسته نیست، بلکه عوامل عاطفی و اجتماعی نیز در شکل گیری عملکرد آموزشی آنان نقش مهمی ایفا می کنند. در سال های اخیر توجه پژوهشگران به نقش مولفه های هیجانی در فرایند یادگیری و سازگاری با محیط آموزشی افزایش یافته است. توانایی شناخت، درک، کنترل و مدیریت هیجان ها می تواند به دانش آموزان کمک کند تا با چالش های تحصیلی، روابط اجتماعی و فشارهای روانی مدرسه به شیوه ای موثرتر مواجه شوند. از سوی دیگر، سازگاری تحصیلی به عنوان یکی از شاخص های مهم موفقیت آموزشی، بیانگر توانایی دانش آموز در هماهنگی با الزامات، قوانین، انتظارات و شرایط محیط یادگیری است. دانش آموزانی که از سطح بالاتری از مهارت های هیجانی برخوردار هستند، معمولا در برقراری ارتباط با معلمان و همسالان، مدیریت استرس های آموزشی و حفظ انگیزه برای یادگیری موفق تر عمل می کنند. بر همین اساس، بررسی ارتباط میان ویژگی های هیجانی و میزان سازگاری تحصیلی می تواند زمینه مناسبی برای شناخت عوامل موثر بر پیشرفت آموزشی فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ارتباط میان هوش هیجانی و سازگاری تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که تقویت مهارت های هیجانی می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت تجربه های آموزشی، افزایش انگیزش تحصیلی و ارتقای سازگاری دانش آموزان با محیط مدرسه داشته باشد.واژگان کلیدی: هوش هیجانی، سازگاری تحصیلی، دانش آموزان، موفقیت تحصیلی، مهارت های هیجانی، محیط آموزشی