نقش یادگیری فعال در افزایش مشارکت دانش آموزان ابتدایی

در سال های اخیر، توجه به رویکردهای نوین آموزشی و فاصله گرفتن از شیوه های سنتی تدریس، به یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی تبدیل شده است. در این میان، یادگیری فعال به عنوان رویکردی دانش آموزمحور، زمینه مشارکت بیشتر فراگیران را در فرآیند آموزش فراهم می سازد. این شیوه با درگیر کردن دانش آموزان در فعالیت های فکری، عملی و تعاملی، موجب افزایش انگیزه، مسئولیت پذیری، همکاری و حضور موثر آنان در محیط یادگیری می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد و کارکردهای یادگیری فعال در ارتقای میزان مشارکت دانش آموزان انجام شده است. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که بهره گیری از راهبردهای یادگیری فعال، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، نقش قابل توجهی در تقویت تعاملات آموزشی، افزایش اعتماد به نفس، توسعه مهارت های ارتباطی و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری دارد. نتایج همچنین حاکی از آن است که فراهم سازی محیط های یادگیری مشارکتی و استفاده از روش های تدریس فعال می تواند زمینه حضور موثرتر دانش آموزان در فعالیت های آموزشی را فراهم کرده و کیفیت فرآیند یاددهی یادگیری را ارتقا دهد.واژگان کلیدی: یادگیری فعال، مشارکت دانش آموزان، روش های تدریس نوین، یاددهی یادگیری، آموزش مشارکتی، انگیزش تحصیلی