آموزش تاب آوری به معلمان تازه کار

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تاثیر آموزش تاب آوری بر ماندگاری شغلی و کیفیت تدریس معلمان تازه کار در مدارس ابتدایی انجام شده است. معلمان تازه کار در نخستین سال های خدمت خود با حجم بالایی از تنش های روانی، مدیریت کلاس های ناآرام، تعارض های ارتباطی با اولیا و همکاران و ترس از خطاهای آموزشی روبه رو می شوند. این فشارها در بسیاری از موارد به فرسودگی زودهنگام و ترک خدمت می انجامد. بر همین اساس، این تحقیق با رویکرد پدیدارشناسی و با استفاده از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با بیست و هشت نفر از معلمان تازه استخدام در استان تهران انجام شد و تجربه زیسته ی آنان از حضور در دوره های آموزش تاب آوری بررسی گردید. یافته ها نشان داد که این دوره ها به طور معناداری به تقویت مولفه هایی چون خودآگاهی هیجانی، انعطاف پذیری روانی، مهارت حل مسئله اجتماعی و امیدواری واقع بینانه در معلمان منجر شده است. همچنین، مشارکت کنندگان گزارش دادند که بعد از گذراندن آموزش ها، واکنش آن ها در برابر شکست های کوچک کلاس درس تغییر کرده و احساس تنهایی حرفه ای در آن ها کاهش یافته است. این مطالعه نتیجه می گیرد که جای گذاری واحدهای عملی تاب آوری در برنامه دانشگاه فرهنگیان و دوره های بدو خدمت، یک ضرورت فوری برای افزایش پایداری و سلامت روان نومعلمان محسوب می شود. در انتها، پیشنهادهایی برای طراحی بسته آموزشی بومی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شغلی ، معلمان تازه کار ، فرسودگی روانی ، آموزش مهارت های هیجانی ، پایداری در تدریس