تاثیر یادگیری فعال بر افزایش انگیزه تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان

یادگیری فعال به عنوان رویکردی یادگیرنده محور، نقشی اساسی در تحول نظام های آموزشی معاصر ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری فعال بر افزایش انگیزه تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان انجام شده است. روش این تحقیق از نوع مروری تحلیلی بوده و با بررسی بیش از ۷۰ منبع معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که راهبردهایی نظیر بحث گروهی، حل مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، ایفای نقش و پرسشگری، ضمن فعال سازی فرایندهای شناختی و فراشناختی، موجب افزایش معنادار انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان می شوند. همچنین خودکارآمدی تحصیلی که باور فرد به توانایی های خود برای انجام تکالیف است، در محیط های مبتنی بر یادگیری فعال به طور چشمگیری تقویت می گردد. این مقاله به تبیین مبانی نظری، مکانیسم های تاثیرگذاری، شواهد تجربی و پیامدهای عملی یادگیری فعال بر دو متغیر مذکور می پردازد. در پایان، نتیجه گیری می شود که طراحی منظم و تدریجی کلاس های درس مبتنی بر یادگیری فعال می تواند چالش های انگیزشی و احساس ناکارآمدی دانش آموزان را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، انگیزه تحصیلی ، خودکارآمدی ، دانش آموزان ، رویکرد یادگیرنده محور.