اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش علائم دانشجویان مبتلا به اختلال افسردگی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش علائم دانشجویان مبتلا به اختلال افسردگی در شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مبتلا به اختلال افسردگی در دانشگاه های شهر اصفهان در سال ۱۴۰۴ بود. از میان آنان ۵۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه (۲۵ نفر آزمایش و ۲۵ نفر کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان شناختی رفتاری قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره تحلیل شد. یافته ها نشان داد که درمان شناختی رفتاری به طور معناداری باعث کاهش نمرات افسردگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل بود. اندازه اثر مداخله در سطح بالا ارزیابی شد. درمان شناختی رفتاری به عنوان یک رویکرد موثر و مبتنی بر شواهد می تواند در کاهش علائم افسردگی دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد. این مداخله با شناسایی و اصلاح تحریفات شناختی و آموزش مهارت های رفتاری، به دانشجویان کمک می کند تا الگوهای فکری منفی را تغییر داده و رفتارهای سازگارانه تری را جایگزین کنند. استفاده از این رویکرد در مراکز مشاوره دانشگاهی شهر اصفهان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، اختلال افسردگی ، دانشجویان ، اصفهان