تحلیل حقوقی اجرای آرای داوری در ایران با تاکید بر نقش مراجع قضایی

اجرای رای داوری، به عنوان مرحله ای حیاتی در فرآیند داوری، تحقق آثار حقوقی رای را تضمین می کند و بدون مداخله قضایی، صرفا به عنوان یک توصیه باقی می ماند. این پژوهش با تمرکز بر نظام حقوقی ایران و اسناد بین المللی مانند کنوانسیون نیویورک ۱۹۵۸ و قانون نمونه آنسیترال، به بررسی مفهوم اجرای رای داوری، تفکیک آن با شناسایی، سازوکار اجباری، صلاحیت مراجع قضایی، هزینه ها، بازداشت مدنی، اعسار، و نقش نظم عمومی در مرحله اجرا می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه رای داوری لازم الاجراست، اما اجرای آن مستلزم صدور دستور اجرا از دادگاه است و نظارت قضایی در این مرحله محدود و اجمالی خواهد بود، مگر در موارد تعارض با نظم عمومی.

کلیدواژه ها:

اجرای رای داوری ، شناسایی رای داوری ، نظم عمومی ، بازداشت مدنی ، کنوانسیون نیویورک