نقش دبیران و معاونان در توسعه یادگیری خودراهبر در دانش آموزان متوسطه دوم

در عصر تحول دیجیتال، گسترش فناوری های نوین آموزشی و تغییر ماهیت یادگیری از الگوهای سنتی به الگوهای یادگیرنده محور، توسعه مهارت یادگیری خودراهبر به یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی جهان تبدیل شده است. یادگیری خودراهبر به توانایی دانش آموز در برنامه ریزی، مدیریت، هدایت و ارزیابی فرآیند یادگیری خویش اشاره دارد و به عنوان یکی از شایستگی های کلیدی قرن بیست ویکم شناخته می شود. دانش آموزانی که از مهارت های یادگیری خودراهبر برخوردار هستند، توانایی بیشتری در حل مسئله، تفکر انتقادی، تصمیم گیری مستقل، سازگاری با تغییرات و یادگیری مادام العمر دارند. در مقابل، وابستگی بیش از حد به آموزش های معلم محور می تواند موجب کاهش خلاقیت، مسئولیت پذیری و انگیزش یادگیری در دانش آموزان شود.در این میان، دبیران و معاونان مدارس به عنوان رهبران آموزشی و تربیتی نقش مهمی در شکل گیری و تقویت یادگیری خودراهبر دانش آموزان ایفا می کنند. آنان می توانند از طریق ایجاد محیط های یادگیری فعال، استفاده از روش های تدریس نوین، تقویت انگیزش درونی، توسعه مهارت های فراشناختی، آموزش خودنظم دهی و فراهم سازی فرصت های یادگیری مستقل، زمینه رشد این قابلیت را در دانش آموزان فراهم سازند. همچنین معاونان مدارس با طراحی برنامه های آموزشی و تربیتی مناسب، حمایت از نوآوری های آموزشی و ایجاد فرهنگ مدرسه مبتنی بر یادگیری فعال، نقش موثری در توسعه یادگیری خودراهبر دارند.پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش دبیران و معاونان در توسعه یادگیری خودراهبر دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر گرگان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. داده های پژوهش از طریق بررسی منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، مقالات پژوهشی، گزارش های بین المللی و اسناد آموزشی گردآوری و تحلیل شده اند.در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که توسعه یادگیری خودراهبر نه تنها موجب بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود، بلکه آنان را برای مواجهه با چالش های علمی، شغلی و اجتماعی آینده آماده می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودراهبر ، خودنظم دهی در یادگیری ، دبیران ، معاونان مدارس ، رهبری آموزشی ، مهارت های فراشناختی