نظریه خودتعیین گری در یادگیری الکترونیکی

نظریه خودتعیین گری به عنوان یکی از قوی ترین چارچوب های تبیین کننده انگیزش در یادگیری الکترونیکی شناخته می شود که بر سه نیاز روان شناختی بنیادین یعنی خودمختاری، شایستگی و ارتباط تاکید دارد. در زمینه یادگیری آنلاین، زمانی که دانش آموز احساس می کند در انتخاب مسیرهای یادگیری و مدیریت زمان خود دارای خودمختاری است، انگیزش او به شدت افزایش می یابد. علاوه بر این، ارائه محتواهایی که به تدریج چالش برانگیز می شوند، نیاز به شایستگی را ارضا کرده و موفقیت در انجام تکالیف برخط، این احساس را تقویت می کند. در نهایت، برقراری ارتباط معنادار با معلم و هم کلاسی ها در فضای دیجیتال، حس انزوا را کاهش داده و نیاز به ارتباط را تامین می کند. بنابراین، محیط کلاس آنلاین موفق محیطی است که از طریق فراهم کردن شرایط برای ارضای این سه نیاز، دانش آموز را از انگیزش های سطح پایین به سمت انگیزش های درونی سوق داده و پایداری تحصیلی او را تضمین می کند (زارع و همکاران، ۱۳۹۹؛ حجازی و همکاران، ۱۳۹۷).