خستگی دیجیتال و پیامدهای روان شناختی یادگیری مجازی

خستگی دیجیتال یا پدیده فرسودگی در محیط های مجازی، یکی از پیامدهای اجتناب ناپذیر نشستن های طولانی مدت پشت نمایشگرهاست که می تواند انگیزه و عملکرد دانش آموزان را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. این وضعیت که با علائمی همچون افت تمرکز، کاهش علاقه به مشارکت و خستگی های جسمانی همراه است، ضرورت برنامه ریزی دقیق برای بازه های زمانی آموزش و زنگ های تفریح دیجیتال را دوچندان می کند (طلایی، ۱۳۹۹). روان شناسان بر اهمیت حفظ تعادل بین فعالیت های دیجیتال و غیردیجیتال تاکید دارند تا دانش آموزان فرصت بازیابی انرژی ذهنی خود را داشته باشند. نادیده گرفتن این پیامدها می تواند در درازمدت منجر به گریز از محیط های یادگیری مجازی و کاهش سلامت روان دانش آموزان گردد (یعقوبی و عرب نیا، ۱۳۹۶).