بررسی سبک های یادگیری در محیط آموزش مجازی

تنوع در سبک های یادگیری دانش آموزان در محیط های مجازی، فرصت ها و چالش های جدیدی را پیش روی طراحان آموزشی قرار داده است. محیط های یادگیری الکترونیکی به واسطه تنوع در ارائه محتوا (صوتی، تصویری، متنی و تعاملی)، قابلیت تطبیق با سبک های یادگیری مختلف از جمله دیداری، شنیداری و خواندنی/نوشتاری را دارند (فرهادی، ۱۳۹۵). دانش آموزانی که سبک های یادگیری فعال و مستقل دارند، اغلب در محیط های مجازی موفق تر عمل می کنند، در حالی که دانش آموزانی که نیازمند تعاملات رودررو و راهنمایی مستقیم هستند، ممکن است با چالش هایی در حفظ تمرکز مواجه شوند. شناخت دقیق این سبک ها توسط معلمان و طراحی مسیرهای یادگیری انعطاف پذیر، کلید اصلی برای شخصی سازی فرایند آموزش و پاسخ گویی به تفاوت های فردی در بسترهای دیجیتال است (فتحی واجارگاه، ۱۳۹۳).