مدل های پذیرش فناوری در محیط های آموزشی (TAM)

مدل پذیرش فناوری (TAM) یکی از پرکاربردترین الگوها برای تبیین رفتار کاربران در پذیرش و استفاده از ابزارهای الکترونیکی آموزشی است. طبق این مدل، دو متغیر کلیدی یعنی «ادراک از سودمندی» و «ادراک از سهولت استفاده»، تعیین کننده اصلی قصد استفاده دانش آموزان و معلمان از فناوری های نوین هستند (موسوی و همکاران، ۱۳۹۸). اگر دانش آموزان احساس کنند که استفاده از ابزارهای دیجیتال یادگیری آن ها را تسهیل کرده و به نتایج بهتری می انجامد، تمایل بیشتری برای به کارگیری آن خواهند داشت. این مدل نشان می دهد که برای موفقیت آموزش الکترونیکی، صرف ارائه ابزار کافی نیست، بلکه باید تلاش شود تا ابزارها برای کاربر کاربرپسند بوده و ارزش افزوده مشخصی را در مسیر یادگیری آن ها ایجاد کنند (قربانی، ۱۳۹۷).