پارادایم های نوین در آموزش و یادگیری دیجیتال

پارادایم های نوین آموزشی با تاکید بر انتقال از نظام های معلم محور به نظام های یادگیرنده محور و سازنده گرا، تحولی عمیق در روش های تدریس ایجاد کرده اند. در پارادایم یادگیری دیجیتال، دانش آموز نه یک دریافت کننده منفعل، بلکه به عنوان یک کاوشگر فعال در نظر گرفته می شود که در یک محیط غنی از فناوری، به ساخت دانش می پردازد (فتحی واجارگاه، ۱۳۹۳). این رویکرد بر یادگیری مشارکتی، حل مسئله در محیط های واقعی و استفاده از منابع دیجیتال چندگانه تاکید دارد که در آن مرزهای کلاس درس شکسته شده و فرایند یادگیری به فرایندی مادام العمر تبدیل می شود. چنین پارادایمی مستلزم تغییر نگرش معلمان و مدیران آموزشی از کنترل گری به تسهیل گری است تا دانش آموزان بتوانند در بستری منعطف، مهارت های قرن بیست و یکم را کسب کنند (ملکی، ۱۳۹۲).