مفهوم شناسی و تعاریف عملیاتی آموزش الکترونیکی

آموزش الکترونیکی به معنای بهره گیری از فناوری های اطلاعات و ارتباطات به منظور تسهیل و ارتقای فرایند یاددهی-یادگیری در محیط هایی است که در آن معلم و یادگیرنده از نظر زمانی یا مکانی از یکدیگر جدا هستند. از منظر عملیاتی، این نوع آموزش به مجموعه فعالیت های آموزشی اطلاق می شود که در بستر شبکه های کامپیوتری، اینترنت و سایر رسانه های دیجیتال انجام می گیرد و شامل تعاملات چندرسانه ای، مدیریت یادگیری و ارائه محتوای الکترونیکی است. در این تعریف، آموزش الکترونیکی صرفا ابزار انتقال داده نیست، بلکه نظامی است که با هدف برقراری تعامل پویا، ارائه بازخوردهای نظام مند و ایجاد فرصت های یادگیری منعطف برای دانش آموزان شکل گرفته است (فردانش، ۱۳۹۵). در واقع، عملیاتی سازی این مفهوم مستلزم وجود بسترهای مدیریت یادگیری (LMS)، محتوای آموزشی تعاملی و ابزارهای ارتباطی همزمان و غیرهمزمان است که زمینه را برای تحقق اهداف آموزشی فراتر از دیوارهای کلاس درس فراهم می سازد (موسوی و همکاران، ۱۳۹۸).