ویژگی های استانداردهای شایستگی فنی

استانداردهای شایستگی فنی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای هدایت و ارزیابی آموزش های مهارتی، دارای ویژگی هایی هستند که آن ها را از سایر استانداردهای آموزشی متمایز می سازد. مهم ترین ویژگی این استانداردها، عملکردمحور بودن آن ها است؛ به این معنا که تاکید اصلی بر توانایی فراگیر در انجام موفقیت آمیز وظایف و فعالیت های شغلی قرار دارد، نه صرفا بر میزان دانش نظری او. استانداردهای شایستگی فنی معمولا بر اساس نیازهای واقعی بازار کار و الزامات حرفه ای تدوین می شوند و تلاش می کنند فاصله میان محیط آموزشی و محیط کار را کاهش دهند. از سوی دیگر، این استانداردها دارای قابلیت سنجش و اندازه گیری هستند و شاخص های مشخصی برای ارزیابی عملکرد فراگیران ارائه می دهند. شفافیت، عینیت، قابلیت اجرا و انطباق با شرایط حرفه ای از دیگر ویژگی های مهم استانداردهای شایستگی فنی محسوب می شوند که موجب افزایش کارایی نظام آموزش فنی و حرفه ای می شوند (ملکی، ۱۳۹۴). یکی دیگر از ویژگی های مهم استانداردهای شایستگی فنی، انعطاف پذیری و قابلیت به روزرسانی آن ها در پاسخ به تغییرات فناوری و تحولات بازار کار است. با توجه به سرعت تغییرات در مشاغل و ظهور فناوری های جدید، استانداردهای شایستگی باید به گونه ای طراحی شوند که امکان بازنگری و اصلاح مستمر آن ها وجود داشته باشد. همچنین این استانداردها باید تمامی ابعاد شغلی شامل دانش تخصصی، مهارت های عملی، نگرش حرفه ای و الزامات اخلاقی را پوشش دهند تا بتوانند تصویری جامع از صلاحیت حرفه ای افراد ارائه کنند. در آموزش های فنی و حرفه ای، استفاده از استانداردهای شایستگی فنی موجب ایجاد وحدت رویه در آموزش، ارزشیابی و صدور گواهینامه های مهارتی می شود و زمینه تربیت نیروی انسانی توانمند و متناسب با نیازهای جامعه را فراهم می سازد (شعبانی، ۱۳۹۳؛ فردانش، ۱۳۹۲).