جایگاه شایستگی فنی در برنامه های درسی

برنامه درسی یکی از مهم ترین عناصر نظام آموزشی است که اهداف، محتوا، روش های تدریس و شیوه های ارزشیابی را تعیین می کند. در رویکردهای نوین آموزشی، شایستگی فنی به عنوان یکی از ارکان اصلی برنامه های درسی شناخته می شود و طراحی و اجرای برنامه های آموزشی بر اساس دستیابی فراگیران به شایستگی های مورد انتظار صورت می گیرد. در این رویکرد، برنامه درسی تنها به انتقال اطلاعات نظری محدود نمی شود، بلکه بر توسعه توانایی های عملی، مهارت های حرفه ای و قابلیت به کارگیری آموخته ها در موقعیت های واقعی تاکید دارد. به همین دلیل، شایستگی فنی به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های کیفیت برنامه های درسی در آموزش های فنی و حرفه ای مطرح شده است (ملکی، ۱۳۹۴). جایگاه شایستگی فنی در برنامه های درسی زمانی برجسته تر می شود که هدف آموزش، آماده سازی فراگیران برای ورود به محیط های کاری باشد. در چنین شرایطی، محتوای آموزشی، فعالیت های یادگیری و روش های ارزشیابی باید به گونه ای طراحی شوند که زمینه کسب مهارت های مورد نیاز حرفه را فراهم کنند. در رشته حسابداری، برنامه درسی مبتنی بر شایستگی فنی تلاش می کند هنرجویان را با وظایف واقعی محیط کار آشنا ساخته و توانایی انجام فعالیت های مالی و حسابداری را در آنان تقویت کند. از این رو، توجه به شایستگی های فنی در طراحی برنامه های درسی می تواند موجب افزایش اثربخشی آموزش، بهبود کیفیت یادگیری و ارتقای آمادگی حرفه ای هنرجویان شود (فردانش، ۱۳۹۲؛ ملکی، ۱۳۹۴).