نظریه یادگیری شناختی در آموزش ترکیبی

نظریه های شناختی یادگیری بر فرآیندهای ذهنی همچون ادراک، حافظه، تفکر و حل مسئله تاکید دارند و یادگیری را نتیجه پردازش فعال اطلاعات توسط فرد می دانند. آموزش ترکیبی با بهره گیری از فناوری های آموزشی و روش های متنوع تدریس، امکان سازماندهی بهتر اطلاعات و تسهیل فرآیندهای شناختی را فراهم می کند. در این رویکرد، دانش آموزان می توانند با استفاده از محتوای چندرسانه ای، تصاویر، فیلم ها و فعالیت های تعاملی، مفاهیم را بهتر درک کرده و آن ها را در ساختارهای ذهنی خود سازماندهی کنند. همچنین، امکان مرور مکرر محتوا و یادگیری با سرعت فردی موجب افزایش ماندگاری اطلاعات در حافظه و بهبود عملکرد شناختی می شود. نظریه های شناختی بر اهمیت فعال سازی دانش پیشین و ارتباط دادن اطلاعات جدید با تجربیات گذشته تاکید دارند؛ موضوعی که در محیط های آموزش ترکیبی به خوبی قابل تحقق است. در نتیجه، این رویکرد می تواند یادگیری عمیق تر و پایدارتر را در میان دانش آموزان دوره ابتدایی تسهیل کند (سیف، ۱۴۰۰؛ کدیور، ۱۳۹۷).