ارزیابی دو کاتالیست گل قرمز و اسپینل Mg-e در تبدیل اسید چرب آزاد به بیودیزل

پایه اسپینلی MgFe۲O۴ به روش احتراقی با سوخت گلایسین با موفقیت سنتز شد. گل قرمز نیز به عنوان کاتالیست در فرایند استریفیکاسیون جهت تولید بیودیزل مورد ارزیابی قرار گرفت. از این دو کاتالیست (گل قرمز و اسپینل) به عنوان نانوکاتالیست جهت تولید بیودیزل استفاده شد که نتایج ارزشمندی حاصل گردید. در ابتدا گل قرمز به عنوان کاتالیست در فرایند تولید بیودیزل مورد استفاده قرار گرفت که نتایج حاصل از آنالیزهای FTIR و XRD بیانگر این مورد بودند که گل قرمز کاتالیستی نسبتا مناسب در فرایند تولید بیودیزل بوده است. در ارزیابی بعدی کاتالیست اسپینلی MgFe۲O۴ با دارا بودن خاصیت مغناطیسی و با استفاده از سوخت گلایسین به روش سنتز احتراقی سنتز شد. نتایج حاصل از آنالیزهای XRD و FTIR این کاتالیست اسپینلی بیانگر این مورد بود که کاتالیست اسپینل مغناطیسی با پایه Mg-Fe تاثیر بسیار مثبتی در کیفیت نهایی سوخت تولیدی داشته است. نتایج حاصل از آنالیزهای انجام گرفته و همچنین تست راکتوری نشان داد که نانوکاتالیست سنتز شده با سوخت گلایسین و روش سنتز احتراقی، به لحاظ مشخصات فیزیکی شیمیایی-ساختاری و همچنین عملکرد کاتالیستی در واکنش تولید بیودیزل بسیار مطلوب می باشد به صورتی که در شرایط متعادل واکنش در دمای واکنش ۱۲۰°C و ۶ درصد وزنی کاتالیست و زمان ۴ ساعت و نسبت مولی الکل به روغن برابر ۱۴ مقدار تبدیل کاتالیست به ۸۴/۶ درصد رسید. کاتالیست گل قرمز و نانوکاتالیست اسپینل منیزیم فریت سنتز شده با سوخت گلایسین توسط سنتز احتراقی با یکدیگر در دایره رقابت قرار گرفتند که در آن کاتالیست اسپینلی با پایه Mg-Fe بسیار موثرتر عمل کرد و عملکرد این کاتالیست سنتز شده بهتر از کاتالیست گل قرمز برای واکنش استریفیکاسیون اسید اولئیک بود اما کاتالیست گل قرمز بازده پایین تری داشت. نتایج حاصل نشان دهنده کارایی مثبت کاتالیست اسپینلی MgFe۲O۴ و سنتز یک کاتالیست بسیار مناسب برای فرایند تولید سوخت سبز و ارزشمند بیودیزل است.

کلیدواژه ها:

کاتالیست ، نانو ساختار ، بیودیزل ، گل قرمز ، واکنش تبادل استری ، اسپنل MgFe۲۰۴ ، سنتز احتراقی