استخراج کافئین کدئین و وانیلین با استفاده از سیستم های دوفازی آبی پلیمر-کربوهیدرات

در این پژوهش کارایی استخراجی سیستم های دوفازی آبی (ABS) کربوهیدرات پلیمر مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور، ابتدا نمودار فاز مایع-مایع (شامل منحنی های باینودال و خطوط اتصال) برای سیستم های سه تایی آب + گلوکز / ساکارز + پلی پروپیلن گلیکول (PPG) در دمای ۲۵ درجه تعیین شده است. سپس رفتار توزیع دو آلکالوئید کافئین و کدئین و یک آنتی اکسیدان طعم دهنده ی پرکاربرد (وانیلین) در این ABSها مطالعه شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که زیست مولکول های کافئین و وانیلین در بستر ABS مورد استفاده به طور عمده از لحاظ بار الکتریکی خنثی هستند و با ماکزیمم ضریب توزیع (۲/۰۵ و ۱۹/۷۵) در فاز فنی از PPG با محتوی آب کمتر تغلیظ می شوند، در حالی که زیست مولکول کدئین در ABS به کار رفته عمدتا به صورت گونه های با بار الکتریکی مثبت ظاهر می شود و با ماکزیمم K برابر با ۱۶/۸۵ به فاز آبدوست تر غنی از کربوهیدرات تمایل دارد. بزرگی مقادیر log K برای همه ی زیست مولکول های مورد مطالعه به طور خطی با کاهش نسبت محتوی آب دو فاز در حال تعادل افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

سیستم های دوفازی آبی ، توزیع گزینشی ، کربوهیدرات ها ، پلی پروپیلن گلیکول ، زیست مولکول ها