بررسی خاصیت آپوپتوزی نانوذره روی سنتز شده به روش سبز از گیاه Moringa olifera بروی رده سلولی سرطان کلورکتال
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 135
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MCIS06_084
تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405
چکیده مقاله:
امروزه تحقیقات در زمینه نانوذرات برای استفاده تشخیصی و درمان سرطان رو به افزایش است. در این میان علم نانوتکنولوژی کمک ارزنده ای به پیشرفت در کشف و توسعه راهکارهای نوین درمانی سرطان نموده است؛ می توان به استفاده از نانوذرات اصلاح شده برای تحویل هدفمند و انتخابی دارو به بافت سرطان اشاره کرد. سرطان کولون یکی از شایع ترین بدخیمی ها در مردان و زنان به شمار می رود و سالانه باعث مرگ بسیاری از افراد در جهان می شود. به منظور تهیه عصاره هیدروالکلی گیاه اندام هوایی گیاه مورینگا الیفرا به روش پرکولاسیون با استفاده از حلال اتانول ۸۰ درجه به مدت ۴۸ ساعت تهیه شد. در این مطالعه تجربی ریخت شناسی نانوذرات نقره زیستی با استفاده از آنالیز میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد ارزیابی قرار گرفت. از آزمون MTT جهت بررسی اثرات ضدتکثیری نانوذرات زیستی در رده سلولی سرطان کلورکتال (CACO۲) و سلول نرمال (۲۹۳-HEK) استفاده شد. غلظت های ۱۰۰، ۵۰، ۲۵، ۱۲.۵، ۶.۲۵ و ۳.۱۲۵ میکروگرم در میلی لیتر از نانوذره در فاصله زمانی ۲۴ ساعت روی رده سلولی CACO۲ تیمار شد. بعد از گذشت زمان، محتوی چاهک های پلیت ۹۶ خانه ای به دقت خارج شد و به آن رنگ Sigma Aldrich, Germany MTT اضافه شد و به مدت ۴ ساعت تحت شرایط CO۲ ۵ درصد و دمای ۳۷ درجه سانتی گراد نگه داشته شد. ذرات کروی با میانگین ۲۰ نانومتر سنتز شدند. فعالیت ضدتکثیری در سلول های CACO۲ با افزایش غلظت و زمان نانوذره افزایش یافت. IC۵۰ نانوذره نقره زیستی در زمان ۲۴ ساعت ۸.۲۵ میکروگرم بر میلی لیتر در سلول های سرطانی بود. افزایش آپوپتوز در سلول های تیمار شده با نانوذره زیستی در غلظت IC۵۰ نسبت به سلول های کنترل دیده شد (۰.۰۰۱>p). همچنین القای آپوپتوز بیشتری در برابر نکروز در سلول های CACO۲ نسبت به کنترل دیده شد (۰.۰۰۱>p). نانوذرات روی زیستی سنتز شده دارای اثرات سمیت سلولی و القای آپوپتوز بر روی سلول های سرطانی در الگوی وابسته به غلظت و زمان می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهین ریگی
گروه آبزیان پژوهشکده تالاب بین المللی، هامون پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
حمیده خواجه
کارشناس ارشد ژنتیک مولکولی پژوهشکده زیست فناوری دانشگاه زابل