بررسی نانولوله ها به عنوان سیستم های حامل دارو برای انتقال داروی ضد سرطان دسیتابین

در این پژوهش تمایل نانولوله - بور - نیترید برای جذب داروهای ضد سرطان دسیتابین با تئوری تابعی چگالی در فاز گاز مورد بررسی قرار گرفت. انرژی های برهم کنش، پارامترهای ساختاری، خواص توپولوژیکی و تجزیه و تحلیل چگالی کاهش یافته برای ارزیابی قدرت برهم کنش ها در کمپلکس ها استفاده شد. خواص الکترونی نانولوله قبل و بعد از فرآیند جذب مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. توصیفگرهای مولکولی کوانتومی برای بررسی واکنش پذیری BNNTS به دارو استفاده شد. نتایج نشان می دهد که نوع برهم کنش ها و پایداری ساختارها به هندسه و جهت گیری دارو روی سطح نانولوله بستگی دارد. دارو می توانند به صورت فیزیکی روی نانولوله جذب شوند. زمان بازیابی کمپلکس ها کوتاه است و جذب دارو روی نانولوله برگشت پذیر است. افزایش ممان دو قطبی کمپلکس ها نسبت به مونومرها نشان می دهد که داروها می توانند به سرعت در سیستم های بیوشیمیایی حرکت کنند. تجزیه و تحلیل اوربیتال پیوند طبیعی برای ارزیابی انتقال بار در کمپلکس ها انجام شد. تئوری کوانتومی اتم ها در مولکول ها برای ارزیابی ماهیت برهم کنش ها در کمپلکس ها استفاده شد.

کلیدواژه ها:

نانودارو ، سرطان ، دسیتابین ، واکنش پذیری ، جذب فیزیکی