آنالیز مسیر حرکت واسطه خردایش و سطح بار با هدف کاهش مصرف واسطه خردایش در آسیای نیمه خودشکن فاز ۲ مجتمع مس سونگون

در سال های اخیر پروژه های متعددی در ارتباط با آسیای نیمه خودشکن و در راستای رفع مشکلات موجود و بهبود عملکرد آن تعریف شده اند که اکثر آنها عملکرد کلی آسیای نیمه خودشکن را مورد بررسی قرار داده اند. در این تحقیق با استفاده از داده های صنعتی و با استفاده از نرم افزار (MIIITRAJ) مسیر حرکت بار داخل آسیا، میزان پرشدگی تر از کنی و میزان برخوردها در پرشدگی های مختلف مورد بررسی قرار گرفت. براساس نتایج آنالیز مسیر حرکت واسطه خردایش با کاهش سرعت گردش آسیا به ۸۵ درصد سرعت بحرانی حرکت آبشاری بزرگ به حرکت آبشاری کوچک تبدیل شده و در خردایش کاهش پیدا می کند. با افزایش سطح کانی از ۱۰ به ۳۰ درصد، سرعت ذرات از آبشار بزرگ به آبشار کوچک تغییر می کند و بدین وسیله فاصله پرتاب ذره در جهت افقی کم می گردد. نتایج نشان می دهد با افزایش میزان کانی ضخامت بستر ذره در منطقه ی پاشنه به تدریج افزایش می یابد و بدین وسیله ما بین اثر مستقیم گلوله ی فولادی بر لاینر می شود. همچنین با افزایش میزان بار خرد کننده میزان مصرف واسطه خردایش به دلیل برخورد بیشتر بار خرد کننده به بار خردکننده و بار خردکننده و کانی افزایش می یابد. در خاتمه با افزایش تناژ ورودی میزان تناژ گلوله شده افزایش می یابد در پی آن میزان مصرف گلوله افزایش می یابد و با افزایش شارژ گلوله مصرف گلوله نیز افزایش می یابد و سرعت سایش با شارژ مجدد گلوله های بزرگ افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

خردایش ، آسیای نیمه خودشکن ، مصرف واسطه خردایش ، سطح بار