بررسی روشهای سنتز نانو داروهای آمورف

هدف سنتز و بهینه سازی نانو داروی آمورف بهبود ویژگی های دارویی مانند انحلال پذیری، پایداری و آزادسازی کنترل شده داروهای نامحلول در آب است. نانو داروهای آمورف به دلیل عدم وجود ساختار کریستالی دارای انرژی آزاد سطحی بالاتری هستند که این ویژگی منجر به افزایش سرعت انحلال آنها در محیط های بیولوژیکی می شود. در این مطالعه به روش های مختلف سنتز نانو داروهای آمورف مانند رسوب دهی با ضدحلال، استفاده از اولتراسونیک، کمپلکس نانو دارو - پلی الکترولیت، اکستروژن، غشای نانو متخلخل و فناوری سیال فوق بحرانی پرداخته می شود. ویژگی های نانو ذرات از جمله اندازه ذرات، پایداری فیزیکی و سرعت انحلال در محیط های مختلف بررسی و مقایسه می شود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که انتخاب روش مناسب سنتز می تواند به تولید نانو داروهایی با کارایی بالا و حداقل عوارض جانبی منجر شود. نانو داروهای آمورف سنتز شده نسبت به داروهای کریستالی دارای انحلال پذیری بالاتر و قابلیت جذب بهتری هستند. همچنین مشخص می شود که این نانو داروها به دلیل ساختار غیر کریستالی آزادسازی کنترل شده تری از دارو را نشان داده و در آزمایش های زیستی سمیت کمتری دارند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که نانو داروهای آمورف می توانند به عنوان یک گزینه موثر برای بهبود کارایی و کاهش عوارض جانبی داروهای نامحلول در آب مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

نانو داروی آمورف ، داروهای کریستالی ، محیط های بیولوژیکی ، انحلال پذیری