سنتز نانوذرات مغناطیسی پوشش داده شده با سیلیکای متخلخل عامل دار شده با گروههای نیتروژن دار برای حذف یون Pb۲+ از نمونه های آبی

در این تحقیق نانوذرات اکسید آهن با سیلیکای متخلخل پوشش داده شده سپس از ستیل تری متیل آمونیوم برماید (CTAB) به عنوان مولکول قالب دهنده و ۳- آمینو (پروپیل تری متوکسی سیلان برای عامل دار شدن استفاده گردید خواص فیزیکی نانوذرات سنتز شده توسط پراش اشعه ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترون روبشی (SEM) مورد بررسی قرار گرفت طیف XRD نانوجاذب سنتز شده همخوانی خوبی با طیف Fe۳O۴ استاندارد را نشان داد حضور پیک پهن اطراف ۲۰ ۲۰، بیانگر پوسته سیلیکا پوشانده شده روی سطح نانوذرات مغناطیسی آهن بود. همچنین اتمهای نیتروژن در طیف XRD دلیلی بر عامل دار شدن نانوذرات مغناطیسی سیلیکای متخلخل توسط ۳) آمینو (پروپیل تری متوکسی سیلان بود اندازه نانوذرات مغناطیسی پوشش داده شده با سیلیکای متخلخل عامل دار شده با گروههای نیتروژن با استفاده از معادله دبای شرر حدود ۴۳ نانومتر محاسبه شد که با نتایج SEM سازگار بود. میزان حذف یون Pb از نمونه های آبی با به کارگیری نانو ذرات مغناطیسی پوشش داده شده با سیلیکای متخلخل عامل دار شده با گروه های نیتروژن دار (NF-SCMNPS) به عنوان جاذب به روش استخراج فاز جامد (SPE) و با استفاده از اسپکترومتری جذب اتمی مورد مطالعه قرار گرفت. پارامترهایی مانند pH، زمان تماس، مقدار جاذب، نوع و غلظت حلال و حجم محلول مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که حداکثر بازیابی فلزات در pH، زمان تماس ۱۰ دقیقه و مقدار جاذب ۱۵۰ گرم در لینیر حاصل می شود. حد تشخیص (LOD) ۱ میکروگرم بر لیتر و انحراف استاندارد نسبی (RSD) کمتر از ۱/۵ بدست آمد دامنه خطی بین ۰/۰۳ تا ۰/۵۰ mg/L بدست آمد. صحت روش بوسیله اندازه گیری درصد استخراج در نمونه های آبی ارزیابی گردید.

کلیدواژه ها:

اسپکترومتری جذب اتمی ، شعله یون ، سرب ، نانو ذرات مغناطیسی ، استخراج فاز جامد ، نمونه های آبی