تحلیل های پایداری مناطق مستعد لغزش مطالعه موردی در شرق استان گلستان

استان گلستان اکثرا با مشکلات و بلایای طبیعی ناشی از آب و زلزله پرشماری همانند لغزش زمین یا گسیختگی شیب به ویژه در شهرستان های مینودشت و مراوه تپه مواجه می باشد. بارندگی های روزهای آغازین سال ۱۳۹۸ در گلستان باعث وارد شدن بیش از ۳۰۰ میلیارد تومان خسارت ناشی از رانش زمین به منازل مسکونی مردم، ۱۵۰ میلیارد تومان به بخش کشاورزی و دامپروری و ۷۰ میلیارد تومان به راه های روستایی فقط یکی از شهرستان ها گردید. هدف این پژوهش بررسی پایداری شیروانی های مستعد لغزش نزدیک مناطق مسکونی تحت اثر بارندگی می باشد. پس از بررسی های اولیه از میان شیروانی های مختلف در شهرستان های مینودشت و مراوه تپه پنج مورد قلعه قافه، بلمجرک، دومانلی، قرناوه علیا و پنو برای ارزیابی پایداری با روش های مورگنسترن پرایس و اسپنسر تعادل حدی انتخاب گردید. با انجام تحقیقات صحرایی و آزمایشگاهی، سطح آب زیرزمینی، رطوبت، دانه بندی، حدود آتربرگ، وزن مخصوص مصالح و پارامترهای مقاومت برشی برای شیب های مورد مطالعه مشخص گردید. ضریب اطمینان به دست آمده برای شیب قلعه قافه در حالت خشک (۱/۴۷) در محدوده حداقل مقدار مجاز توصیه شده (۱/۲۵ - ۱/۵) برای حالت خشک قرار دارد ولی برای حالت بارندگی (۰/۹۱) کمتر از مقادیر حداقل مجاز ۱/۲ - ۱/۱۱ برای حالت زهکشی نشده می باشد، بنابراین شیب ناپایدار می گردد و احتمال لغزش آن بسیار زیاد می باشد. برای شیب های دومانلی و قرناوه علیا در همه شرایط بارگذاری ضریب اطمینان کمتر از مقدار حداقل توصیه شده می باشد. بنابراین انجام اقدامات لازم جهت افزایش پایداری آنها لازم و حیاتی می باشد.

کلیدواژه ها:

پایداری شیب ، تعادل حدی ، بارندگی ، استان گلستان ، SLOPE/W