تحلیل غیرخطی زمان دوام سازه فولادی دوگانه قاب خمشی با مهاربند واگرا

بر روی کمربند لرزه ای قرار گرفته و همین موضوع باعث گردیده که ایران به عنوان یک کشور لرزه خیز به شمار برود. برای تحلیل سازه ها در برابر این زلزله ها از دیرباز روش های مختلفی ارائه شده که شناخت و دامنه کاربرد هر یک از آن ها حائز اهمیت می باشد. یکی از روش های نوین جهت بهبود عملکرد لرزه ای ساختمان ها، استفاده از فرآیندهای جدیدی است که عملکرد سازه را قبل از وقوع به ما نشان داده و موجب جلوگیری از ایجاد خسارت در سازه در هنگام زلزله شود. روش زمان دوام در تحلیل خطی و غیرخطی سازه ها از جمله این روش ها می باشد. در روش زمان دوام سازه مورد نظر تحت اثر یک تحریک دینامیکی فزاینده که شدت آن به تدریج در طول زمان افزایش پیدا می کند قرار داده می شود. در این مقاله سه سازه ی ۴، ۸ و ۱۲ طبقه فلزی که سیستم مقاوم آنها در برابر زلزله سیستم دوگانه قاب خمشی و مهاربندی می باشد در برابر رکوردهای زلزله دور از گسل ویکتوریا، ایمپریال و توتوری مورد بررسی قرار گرفت و تحلیل غیرخطی استاتیکی پوش آور نیز به منظور بررسی شکل پذیری بر روی این سازه ها اعمال گردید. در سازه های دوازده طبقه میزان برش پایه و جابه جایی در سازه ها بیشتر شده و سازه زودتر گسیخته می شود. هر چه ارتفاع در سازه کمتر شود میزان جابه جایی و نیروها نیز در سازه کمتر شده و خرابی کمتری به بار می آورد. همچنین طبق نتایجی که از نمودارهای پوش آور نیز مشخص است میزان مساحت زیر نمودار در سازه با ارتفاع کمتر بیشتر می باشد و در نتیجه فرصت فرار در هنگام زلزله نیز بیشتر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تحلیل غیرخطی ، روش زمان دوام سازه ، سازه فولادی دوگانه قاب خمشی با مهاربند واگرا