طراحی، اجرا و ارزشیابی شبیه ساز عمل پیوند عروق کرونر (CABG) و تاثیر آن بر میزان دانش و مهارتهای بالینی دانشجویان اتاق عمل

زمینه با توجه به حساسیت ها و مخاطرات جراحی پیوند عروق کرونر بسیار مهم است که تیم جراحی به خوبی آموزش دیده باشند. فعالیت های مبتنی بر شبیه سازی فرصتی برای تقویت تجربیات فراهم می کنند که در آن یادگیرنده فعالانه در کسب مهارت های فردی شرکت می کند و انگیزه تمرین و دریافت بازخورد را از طریق اعتماد القاشده در یک محیط امن و بدون خطر برای بیمار بدست می آورد. در این راستا مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش مبتنی بر شبیه سازی عمل های پیوند عروق کرونر بر میزان دانش و مهارت های بالینی دانشجویان اتاق عمل انجام شده است. مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی است و در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ در دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد که دانشجویان اتاق عمل ترم های ۴، ۶ و ۸ به روش سرشماری انتخاب و تحت آموزش شبیه سازی قرار گرفتند. دانشجویان به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. دانش پایه و مهارت های عملی آنها قبل و بعد از آموزش با استفاده از آزمون کتبی چهارگزینه ای و چک لیست مشاهده ای ارزیابی و مقایسه شد. داده ها با استفاده از آزمون های ویلکاکسون، من ویتنی و نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نتایج این پژوهش نشان داد که اجرای شبیه سازی بر روی عمل های جراحی CABG به طور معنی داری باعث افزایش آگاهی و بهبود عملکرد بالینی دانشجویان در نقش های سیرکولری و اسکراب در حین جراحی می شود. مقایسه دانش و مهارت بالینی دانشجویان تکنولوژی اتاق عمل قبل و بعد از مداخله در گروه آزمایش و کنترل افزایش معنی داری را در پارامترهای مذکور در گروه آزمایش نشان داد (۰/۰۰۱ > P). نتیجه گیری براساس یافته های این مطالعه استفاده از شبیه سازی روشی موثر در افزایش سطح دانش و مهارت بالینی دانشجویان تکنولوژی اتاق عمل می باشد. لذا بکارگیری این شیوه آموزشی به کلیه مسئولین آموزش تکنولوژیست های اتاق عمل در سایر اعمال جراحی نیز توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

شبیه ساز ، CABG ، تکنولوژیست اتاق عمل ، مهارت بالینی ، دانش