تاثیر بای پریدین بر واکنش دیستونیا ناشی از متوکلوپرامید

زمینه متوکلوپرامید به دلیل اثر آنتی دوپامینرژیک می تواند در برخی افراد باعث بروز عارضه دیستونیا که یک ضعف عضلانی همراه با اختلال در کنترل حرکات است، شود. این نوع علامت گاهی در بیماران دچار پارکینسون که دارای سطح پایینی از نوروترانسمیتر دوپامین در مغز هستند نیز به وجود می آید. هدف از این گزارش جلب توجه به بروز یک اختلال حرکتی ناشی از متوکلوپرامید و تاثیر مفید داروی بای پریدین در اصلاح این عارضه است. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع Case Report است. ما یک مورد واکنش دیستونیک حاد که توسط داروی متوکلوپرامید پس از جراحی آپاندکتومی ظاهر شده را گزارش کرده ایم. یافته ها: عارضه حرکتی، دیستونیا در ابتدا واکنش هیستریکی به اشتباه تشخیص داده شد ولی پس از دقت و بررسی بیشتر، متوجه عارضه دیستونیا ناشی از داروی متوکلوپرامید شدیم. بیمار علیرغم این که مدتی در ریکاوری بود و اثر داروهای بیهوشی پایان یافته بود ولی حدود دو ساعت و نیم در شرایط عدم پاسخ دهی به دستورات حرکتی و گفتاری بود. داروی بای پریدین که داروی آنتی کولینرژیک است به بیمار به صورت داخل وریدی تزریق شد که به طور قابل توجهی و در زمان بسیار کوتاه چند دقیقه ای علائم برطرف شد و بیمار قادر بود چشم خود را باز کند و به دستورهای حرکتی پاسخ دهد. حدود نیم ساعت پس از تزریق بای پریدین بیمار با هوشیاری کامل و دارای قدرت پاسخ حرکتی گفتاری به بخش انتقال یافت. در بخش نیز مشکلی نداشت. نتیجه گیری: واکنش دیستونیک حاد که توسط متوکلوپرامید می تواند در برخی بیماران ظاهر شود و اثر آنتی دوت آن که توسط بای پریدین ایجاد می شود باید مد نظر پرسنل و پزشکان اتاق عمل و ریکاوری نیز باشد. در این راستا مسئولین آموزشی نیاز است که کلاس های مرتبط با این عارضه دارویی و اثر آنتی دوت آن را برگزار نمایند.

کلیدواژه ها:

متوکلوپرامید ، واکنش دیستونیک ، بای پریدین