نقش تصویربرداری MR در متاستازهای مغزی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 43

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CMPS01_018

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405

چکیده مقاله:

زمینه در دهه گذشته با افزایش شیوع متاستازهای مغزی (BMS) استفاده از روش های تصویربرداری حساس برای تشخیص سرطان افزایش یافته است درمان های هدفمند و بازدارنده های بازرسی های ایمنی اثر مثبتی بر پاسخ داخل جمجمه ای و بقای بیماران مبتلا به متاستازهای مغزی ناشی از سرطان ملانوما و سرطان سلول های غیر کوچک ریه حاصل کرده اند با این حال مدیریت BMS همچنان با چالش هایی از جمله تمایز ضایعات و عوارض مرتبط با درمان مواجه است. مواد و روش ها: تشخیص زودهنگام BMS و تمایز آن از سایر ضایعه های داخل جمجمه ای برای طراحی درمان صحیح ضروری است. با این حال هنوز اجماعی در مورد غربالگری متاستازهای بدون علامت وجود ندارد این چالش ها نیازمند توسعه تکنیک های تصویربرداری پیشرفته و استانداردسازی روش های تشخیصی است. در این مقاله ی مروری به بررسی نقش تکنیک های تصویربرداری ام آرآی در غربالگری تشخیص و نظارت بر درمان BMS پرداخته می شود، همچنین روش های نوین از جمله رادیومیکس و ترکیب پت/ام آرآی برای بهبود تشخیص و ارزیابی پاسخ درمانی بحث خواهد شد. یافته ها: اگرچه تحقیقات در مورد تشخیص BMS در حال افزایش است ماهیت اکتشافی این مطالعات اجرای بالینی را محدود می کند. با این وجود برخی از این تکنیک ها که نویدبخش و هموار هستند راهی برای مطالعات ترجمانی آینده اند تصاویر T۱W با کنتراست تقویت شده محوری (ceT۱) و تصاویر T۱W بومی و یک نقشه جریان خون مغزی (CBF) برگرفته از برچسب گذاری اسپین شریانی (ASL) از بیمار مبتلا به متاستاز مغزی در لوب جداری، چپ تحت درمان با رادیوسرجری استریوتاکتیک (SRS) اندازه ضایعه ۱ ماه پس از SRS افزایش یافت و از نظر هیستوپاتولوژی تایید شد که ترکیبی از خونریزی تحت حاد و پیشرفت تومور است بیشتر ضایعه قبل از تجویز ماده حاجب به دلیل خونریزی تحت حاد شدید است. این قسمت در ASL پرفیوژن ندارد یکی از اجزای کوچک در حال افزایش است و افزایش پرفیوژن را در ASL (پیکان) مطابق با پیشرفت تومور نشان می دهد. نتیجه گیری: مطالعات نشان می دهد که تصویربرداری بالینی به ویژه ام آرآی نقشی کلیدی در مدیریت متاستازهای مغزی ایفا می کند. روش های پیشرفته تصویربرداری ام آرآی از قبیل تصویربرداری توزین پذیرفتاری مغناطیسی (SWT) می توانند BMs ناشی از ملانوما را از دیگر انواع سرطان تفکیک کنند تکنیک تصویربرداری توزین انتشار (DWI) رایج ترین روش تفکیک BMS از دیگر ضایعات درون جمجمه ای از قبیل آبسه است از اسپکتروسکوپی تشدید مغناطیسی (MRS) نیز می توان برای دستیابی به اطلاعات متابولیکی استفاده کرد با استفاده از اسپکتروسکوپی مغناطیسی استاندارد با Cho کراتین می توان BMSهای ناشی از سرطان سلول های غیر کوچک ریه را از BMSهای سرطان پستان تفکیک کرد استفاده از ترکیب تصویربرداری پت با ردیاب های جدیدی همچون آمینواسیدهای نشان دار شده (پرتویی) و تصویربرداری سیتی یا ام آرآی می تواند به شناسایی بهتر تومورهای مغزی کمک کند. در واقع ترکیب تصویربرداری پت و ام آرآی می تواند کارایی هر دو روش را ارتقا بخشد تحقیقات آینده بر توسعه بیومارکرها، ابزارهای تصویربرداری پیشرفته و روش های درمانی هدفمند متمرکز است که می تواند به بهبود بقا و کیفیت زندگی بیماران کمک کند.

نویسندگان

زهرا شکوهی

دانشجوی کارشناسی تکنولوژی پرتودرمانی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

سهیل مرادی

نویسنده، مسئول عضو هیات علمی گروه تکنولوژی پرتوشناسی و پرتودرمانی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، ایران

ترانه طاهرخانی

نویسنده، مسئول عضو هیات علمی گروه تکنولوژی پرتوشناسی و پرتودرمانی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، ایران

عفت سلیمانی

نویسنده، مسئول عضو هیات علمی گروه تکنولوژی پرتوشناسی و پرتودرمانی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، ایران