بررسی ارتباط بین حق رای بزرگترین سهامدار، تمرکز مالکیت و اهرم مالی

این تحقیق به بررسی تاثیر هزینه های نمایندگی بر ساختار سرمایه پرداخته است. هزینه های نمایندگی ناشی از تلاش سهامداران برای کنترل مدیران بوده و معمولا هزینه بر هستند. بر اساس نظریه، نمایندگی ساختار سرمایه و مالکیت مناسب می تواند این هزینه ها را کاهش دهد و بین آنها رابطه معناداری وجود دارد. هدف پژوهش بررسی ارتباط بین حق رای بزرگترین سهامدار، تمرکز مالکیت و اهرم مالی است. برای این منظور دو فرضیه تدوین و با استفاده از داده های ۱۰۵ شرکت پذیرفته شده در بورس تهران طی سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ آزمون شد. تحلیل داده ها با مدل رگرسیون چند متغیره و روش داده های تابلویی با اثرات ثابت انجام گرفت. نتایج نشان داد که حق رای بزرگترین سهامدار تاثیر معناداری بر اهرم مالی ندارد اما تمرکز مالکیت کنترل (خانوادگی) رابطه بین حق رای بزرگترین سهامدار و اهرم مالی را به طور مثبت تعدیل می کند.

کلیدواژه ها:

حق رای بزرگترین سهامدار ، ساختار مالکیت ، تمرکز مالکیت ، اهرم مالی