لحاظ کردن ناهمگنی فناوری در تخصیص هزینه ثابت

تحلیل پوششی داده ها (DEA) به طور گسترده برای ارزیابی واحدهای تصمیم گیرنده (DMU) مورد استفاده قرار گرفته است. مدل های DEA به وسیله ی تحلیل ورودی های مصرف شده و خروجی های تولید شده و همچنین در نظر گرفتن شرایط واحدهای تحت، ارزیابی کارایی نسبی را محاسبه می کند. فرآیند ارزیابی مرسوم در DEA معمولا تحت یک محیط فنی یکپارچه صورت می گیرد در حالی که به علت اختلاف در مشخصات فیزیکی، انسانی و دیگر مشخصات فرآیند، تولید DMUهای مختلف دارای فناوری تولید در سطوح مختلف هستند. یکی از کاربردهایی که طی چند سال اخیر مورد توجه محققان حوزه DEA بوده مسئله تخصیص هزینه ثابت و حل آن با استفاده از تکنیک تحلیل پوششی داده هاست. هدف اصلی در این مقاله در نظر گرفتن ناهمگنی فناوری در تخصیص هزینه ثابت است. به این منظور مدلی برای تخصیص هزینه ثابت از دیدگاه کلی در چارچوب تحلیل فرامرزی که مساله ناهمگنی فناوری را رسیدگی می کند معرفی می گردد.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها ، ناهمگنی فناوری ، تخصیص هزینه ثابت ، تحلیل فرامرزی ، واحد تصمیم گیرنده