مروری تحلیلی بر نقش تمرکز مالکیت و وجه نقد در ایجاد ارزش افزوده اقتصادی شرکتها

ساختار مالکیت شرکت ها و نحوه توزیع سهام بین سهامداران مختلف یکی از عوامل کلیدی در عملکرد اقتصادی و مالی شرکت ها محسوب می شود. در این میان تمرکز مالکیت می تواند نقش مهمی در تعیین میزان وجه نقد نگهداری شده توسط شرکت ها و در نتیجه در شکل گیری ارزش افزوده اقتصادی آنها ایفا کند. این مقاله با رویکردی مروری به بررسی نظری و تجربی رابطه بین تمرکز مالکیت، وجه نقد و ارزش افزوده اقتصادی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار می پردازد. مبانی نظری مرتبط با مالکیت شرکتی، تئوری نمایندگی، نظریه نقدینگی هدف و مفهوم ارزش افزوده اقتصادی (EVA) مورد تحلیل قرار گرفته و مطالعات داخلی و خارجی پیشین به صورت تطبیقی بررسی شده اند. نتایج مرور ادبیات نشان می دهد که ساختار مالکیت می تواند تاثیر مستقیمی بر سطح نقدینگی شرکت ها داشته باشد و این تاثیر از طریق عملکرد اقتصادی شرکت ها بازتاب می یابد؛ همچنین یافته ها نشان می دهند که نوع مالکیت، سطح تمرکز و وجود سرمایه گذاران نهادی از جمله عوامل تعیین کننده در کارایی مدیریت وجه نقد و افزایش EVA محسوب می شوند. در پایان مسیرهای پژوهشی آینده برای تکمیل و گسترش این حوزه معرفی شده اند.

کلیدواژه ها:

تمرکز مالکیت ، وجه نقد ، ارزش افزوده اقتصادی ، ساختار مالکیت ، عملکرد مالی شرکت