معماری حکمرانی پروژه تیس طلایی: ارکان راهبردی برای توسعه یکپارچه در سواحل مکران

پروژه طلایی تیس به عنوان یک ابتکار برجسته برای توسعه پایدار و استراتژیک در سواحل مکران، با هدف تبدیل منطقه تیس-چابهار به یک مرکز جهانی برای فلزات گران بها، سنگ های قیمتی و زیرساخت های شهری هوشمند طراحی شده است. این پروژه به دلیل ماهیت چندبخشی خود، که شامل ابعاد اقتصادی، فرهنگی، زیست محیطی و فناوری است، نیازمند یک معماری حکمرانی منسجم و کارآمد است. این مطالعه یک معماری حکمرانی ترکیبی را پیشنهاد می دهد که با الهام از مطالعات موردی بین المللی (مانند دبی، سنگاپور و مناطق اقتصادی ویژه هند) و تحلیل نهادی طراحی شده است. این معماری بر ایجاد شورای راهبری توسعه استراتژیک (SDSC) به عنوان نهاد متا-حکمرانی برای هماهنگی بین بازیگران دولتی، خصوصی و مدنی تاکید دارد. روش شناسی پژوهش از رویکرد مشارکتی-تحلیلی استفاده کرده و شامل تحلیل اسناد، مصاحبه با کارشناسان و مدل های تطبیقی است. شش رکن کلیدی در این معماری تعریف شده اند: توسعه دهنده اصلی، توسعه دهندگان استراتژیک صنعتی و دیجیتال، شریک مدنی، برند فرهنگی-اقتصادی و شورای راهبری. یافته ها نشان می دهند که این معماری نه تنها هماهنگی بین سازمانی را تقویت می کند، بلکه از طریق هم افزایی نقش ها، هم راستایی ذی نفعان و برنامه ریزی مبتنی بر آینده نگری، ریسک های حکمرانی را کاهش می دهد. این مطالعه پیشنهاد می کند که این مدل به عنوان یک پایلوت ملی برای حکمرانی چندجانبه در مناطق ساحلی کمتر توسعه یافته ایران رسمیت یابد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ترکیبی ، توسعه سواحل مکران ، مشارکت استراتژیک ، مرکز فلزات گران بها ، شهر هوشمند ، شورای راهبری توسعه