گونه های علف هرز، پیشگام اکولوژیک بازسازی خاک و استراتژی پایدار تاب آوری اکوسیستم ها در برابر تغییرات اقلیمی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 60
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
DTUCONF02_116
تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405
چکیده مقاله:
علف های هرز که اغلب به عنوان گیاهان ناخواسته در سیستم های کشاورزی و طبیعی شناخته می شوند، نقش کلیدی در احیا و حفاظت از اکوسیستم خاک ایفا می کنند. این گیاهان، با ویژگی های رشد سریع و سازگاری بالا، به عنوان پیشگامان اکولوژیک عمل کرده و فرآیندهای توالی را در خاک های تخریب شده تسریع می کنند. در این پژوهش، با تمرکز بر مزایای علف های هرز به بررسی نقش آن ها در جذب، ذخیره و بازسازی مواد مغذی، جلوگیری از فرسایش و حفظ حیات خاک، بازسازی تنوع زیستی، خواص دارویی و خوراکی و گیاه پالایی آلودگی ها پرداخته می شود چرا که علف های هرز نه تنها به عنوان شاخص های سلامت خاک عمل می کنند، بلکه با افزایش مواد آلی و تحریک میکروارگانیسم های مفید، چرخه مواد غذایی را تقویت کرده و پایداری اکوسیستم را افزایش می دهند. برای مثال، گونه هایی مانند قاصدک (Taraxacum officinale) و شبدر (Trifolium spp.) در زمین های کشاورزی، مواد معدنی را از لایه های عمیق خاک استخراج کرده و در دسترس گیاهان زراعی قرار می دهند، در حالی که در اراضی آسیب دیده از آتش سوزی، علف های هرز پیشگامی مانند گونه فستوکا (Festuca spp) با پوشاندن سریع سطح خاک، فرسایش را به میزان زیادی کاهش می دهند. این مزایا، به ویژه در شرایط تغییرات اقلیمی و تخریب خاک، اهمیت بسیاری یافته و نیاز به رویکردهای نوین مدیریتی را برجسته تر می سازد چنانکه نتایج نشان می دهد مدیریت اکولوژیک علف های هرز، نه تنها موجب افزایش بهره وری می شود، بلکه وابستگی به سموم شیمیایی را کاهش داده و تنوع زیستی را حفظ می کند. بنابراین ضروری است دیدگاه های منفی نسبت به علف های هرز تغییر یافته و بر پیاده سازی استراتژی های کنترل و بهره برداری از علف های هرز، از جمله حفظ موقت آن ها در مراحل اولیه احیا یا ادغام در سیستم های کشت چرخشی، بر اساس تجربیات عملی در مزارع ارگانیک و پروژه های بازسازی اکولوژیک تمرکز یابد. این رویکرد می تواند با تاکید بر مدل سازی یکپارچه گیاهان در برنامه های حفاظت خاک به دستیابی به کشاورزی پایدار و بازسازی اکوسیستم های تخریب شده به ویژه در مناطق حساس مانند خاورمیانه و مدیترانه که با فرسایش شدید خاک مواجه هستند، کمک شایانی نماید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
دل آرام گل مروی
دکتری تخصصی اکولوژی دریا و مدیر گروه مهندسی فناوری HSE دانشگاه جامع علمی – کاربردی دریایی خاورمیانه