معماری اقلیمی نوین: تلفیق فناوری های سبز و دانش بومی در باززنده سازی پایدار بناهای تاریخی با تاکید بر کمترین مداخله بصری و کالبدی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 84
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
DTUCONF02_040
تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405
چکیده مقاله:
باززنده سازی بناهای تاریخی با رویکرد پایدار، در تقاطع حساس حفاظت از میراث فرهنگی و الزامات فوری محیط زیستی عصر حاضر قرار دارد. این مقاله با ارائه یک چارچوب نوین یکپارچه، به بررسی چگونگی تلفیق سازنده فناوری های سبز پیشرفته و نامرئی با اصول کارآمد معماری بومی می پردازد، به گونه ای که اصالت تاریخی و یکپارچگی بصری بنا کاملا محفوظ بماند. روش تحقیق به کار گرفته شده در این مطالعه، ترکیبی از تحلیل نظری مبانی مرمت پایدار، شبیه سازی عددی پیشرفته و یک مطالعه موردی عمیق است. چارچوب طراحی ارائه شده بر سه ستون اصلی استوار است: ۱) بهره گیری از سامانه های غیرفعال پیشرفته (مانند عایق های نانویی و پوسته های هوشمند)، ۲) یکپارچه سازی انرژی های تجدیدپذیر نامرئی (نظیر پیل های خورشیدی شفاف و سامانه های زمین گرمایی با حفاری غیرمخرب)، و ۳) استقرار سامانه های مدیریت هوشمند انرژی (BEMS) مبتنی بر اینترنت اشیاء. یافته های کمی این پژوهش، که بر مبنای شبیه سازی دینامیک در نرم افزار Energy Plus و ارزیابی چرخه حیات (LCA) استوار است، نشان می دهد که اجرای این راهکارها در یک بنای تاریخی فرضی-الگوریتمی (خانه بروجردی های کاشان) می تواند تا ۶۵ درصد از مصرف انرژی اولیه بکاهد و ردپای کربن عملیاتی را به طور چشمگیری کاهش دهد. همچنین، زمان آسایش حرارتی ساکنان تا ۳۰٪ بهبود یافته و کیفیت محیط داخلی به طور قابل توجهی ارتقا می یابد، در حالی که تمامی مداخلات صورت گرفته از نوع کم مداخله، برگشت پذیر یا کاملا نامرئی ارزیابی شده اند. علاوه بر دستاوردهای فنی، این مقاله به تحلیل چالش های چندبعدی پیشرو (شامل موانع فنی، اقتصادی، فرهنگی-نگرشی و سیاستی) می پردازد و راهبردهای عملیاتی و سیاستی آینده نگرانه ای را برای تسهیل گسترش این رویکرد پیشنهاد می دهد. در نهایت، این پژوهش استدلال می کند که معماری اقلیمی نوین، با ایجاد پلی بین حکمت پایدار گذشته و فناوری های دقیق حال، نه تنها حافظ میراث فرهنگی، بلکه تبدیل کننده آن به بازیگری فعال در حرکت به سوی آینده ای پایدار است.
کلیدواژه ها:
مرمت پایدار ، بهینه سازی انرژی در میراث (EHB) ، فناوری های سبز نامرئی ، معماری اقلیمی هوشمند ، سامانه های غیرفعال پیشرفته ، یکپارچگی ارزش های تاریخی ، شبیه سازی انرژی ، مدیریت هوشمند ساختمان (BEMS)
نویسندگان
سیدهاتف تهامی پورزرندی
کارشناس مهندسی معماری
فاطمه سلیمانی
کارشناس ارشد مهندسی عمران-محیط زیست
داود ابراهیمی
کارشناس ارشد مهندسی عمران- محیط زیست