توسعه چارچوب کاربردی مدیریت و تاب آوری زیرساخت های عمرانی و تاسیساتی در شهرهای سردسیر: مطالعه موردی شهر اردبیل

شهرهای سردسیر به دلیل ترکیب چالش های اقلیمی، فرسودگی تدریجی زیرساخت ها و محدودیت منابع مالی، بیش از سایر شهرها در معرض آسیب پذیری زیرساختی قرار دارند. در این پژوهش، هدف اصلی ارائه یک چارچوب کاربردی برای مدیریت و ارتقای تاب آوری زیرساخت های عمرانی و تاسیساتی در شهرهای سردسیر با تاکید بر مطالعه موردی شهر اردبیل است. این چارچوب با اتکا بر تلفیق مفاهیم تاب آوری شهری، مدیریت دارایی های زیرساختی و توسعه پایدار، و بر پایه تحلیل میدانی، بررسی اسناد بالادست شهری، گزارش های فنی دستگاه های خدمات رسان و مصاحبه با خبرگان محلی تدوین شده است. در گام نخست، وضعیت شبکه معابر، سیستم دفع آب های سطحی، شبکه های آب، برق و گاز، و تاسیسات تصفیه و خدمات زیربنایی اردبیل ارزیابی و مهم ترین عوامل آسیب زا شامل فرسودگی تجهیزات، توسعه نامتوازن، ضعف در نگهداری دوره ای، محدودیت داده های زیرساختی و فقدان مدیریت یکپارچه شناسایی شد. سپس با تحلیل ارتباط این عوامل با شرایط اقلیمی سرد و چرخه های یخبندان، چارچوب پیشنهادی در پنج محور اصلی شامل استقرار نظام مدیریت دارایی های زیرساختی، توسعه سامانه های هوشمند پایش و بهره برداری، نوسازی هدفمند بافت ها و شبکه های فرسوده، طراحی مبتنی بر تاب آوری و یکپارچه سازی تصمیم گیری سازمانی تدوین گردید. نتایج نشان می دهد به کارگیری این چارچوب می تواند ضمن کاهش هزینه های اضطراری تعمیر و نگهداری، آسیب پذیری شبکه های حیاتی را در برابر مخاطرات اقلیمی و عملکردی کاهش داده و مسیر حرکت به سوی توسعه پایدار و تاب آور را برای شهرهای سردسیر مشابه اردبیل فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

زیرساخت های عمرانی ، مدیریت دارایی های زیرساختی ، تاب آوری شهری ، شهرهای سردسیر ، سامانه های هوشمند شهری ، اردبیل