حق شهروندی در حقوق ایران

حقوق شهروندی به معنای واقعی آن، برخورداری عمومی اعضای جامعه از حقوق و تکالیف برابر است. به گونه ای که هیچ تبعیضی از لحاظ سیاسی، اجتماعی و حقوق مدنی میان افراد جامعه وجود نداشته باشد. بی تردید از دید اسلام، انسان موجودی ارزشمند است که باید به عنوان یک موجود با شعور و دارای اراده و اختیار به دیده احترام به او نگریست. آزادی بشر و احترام به حقوق و حیثیت ذاتی انسان و دخالت ندادن عوامل عارضی از قبیل نژاد، زبان، رنگ، ملیت و غیره در اعتبار و امتیاز بین انسان ها، دقیقا مورد توجه اسلام است. تساوی در برابر قانون که در اصول متعدد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مورد تاکید قرار گرفته است به طوری که اصل ۲۰ قانون اساسی مقرر داشته که: «همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند». منع شکنجه و رسیدگی عادلانه و منصفانه به دعاوی افراد و منع بازداشت خودسرانه مورد توجه قانون گذار قرار گرفته و در اصل ۳۹ قانون اساسی مقرر نموده: «هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است».

کلیدواژه ها:

اقدامات تامینی ، حقوق اجتماعی ، حقوق شهروندی ، کرامت انسانی ، مجازات