حمل و نقل و توسعه پایدار از منظر زیست محیطی (با تاکید بر حمل ونقل غیرموتوری دوچرخه)

حمل و نقل یکی از مهم ترین بخش هایی است که دارای اثرات مستقیم و گسترده بر محیط زیست است. بخش قابل توجهی از انتشار گازهای گلخانه ای، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، مصرف انرژی های فسیلی به زیرساخت های حمل و نقل موتوری مربوط است. در چنین شرایطی، توسعه پایدار به عنوان رویکردی جامع، بر ایجاد نظام حمل و نقلی تاکید می کند که علاوه بر کارایی و عدالت اجتماعی، کمترین اثرات منفی زیست محیطی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان را داشته باشد. از آن جا که جمعیت شهری روز به روز در حال افزایش است، حمل و نقل عمومی و راه های جایگزین برای حل مشکلات ترافیکی و آلودگی ضروری به نظر می رسد. در این میان، حمل و نقل غیرموتوری و به ویژه دوچرخه سواری به شرط تامین زیرساخت های لازم، یکی از کلیدی ترین راهبردهای کاهش اثرات زیان بار سیستم های موتوری با ایجاد شبکه های پیوسته و ارتقای کیفیت زیست محیطی و توسعه سیاست های تشویقی با تامین ایستگاه های امن و طراحی مسیر انسان محور شناخته می شود.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، حمل و نقل شهری ، دوچرخه ، محیط زیست ، عدالت اجتماعی