مسئولیت اجتماعی دانشجویان تربیت معلم در قبال جامعه محلی

این مقاله مروری جامع، به تحلیل عمیق ابعاد چندوجهی مسئولیت اجتماعی دانشجویان تربیت معلم در قبال جوامع محلی پیرامون مراکز آموزش عالی می پردازد. دانشجو معلمان، به عنوان هسته اصلی نیروی آینده ساز نظام آموزش و پرورش، نقشی محوری و استراتژیک در فرایند توسعه پایدار و حل مسائل خرد و کلان منطقه ای ایفا می کنند. این پژوهش با هدف اصلی، ارزیابی چارچوب های نظری مسئولیت اجتماعی دانشگاهی (USR) و سنجش میزان انطباق و قابلیت انطباق آن ها با رسالت بنیادین تربیت معلم تدوین شده است. روش شناسی پژوهش بر پایه مرور نظام مند و تحلیل انتقادی پژوهش های پیشین در این حوزه بنا شده است تا مبانی نظری و تجربی پیوند میان آموزش معلم، تعهد اجتماعی و توسعه محلی شناسایی شوند. یافته های کلیدی نشان می دهد که ایفای موثر و معنادار این مسئولیت اجتماعی، نیازمند یک دگرگونی پارادایم از رویکرد صرفا خدماتی به یک رویکرد پژوهش محور است. در این پارادایم نوین، دانشجو معلم از جایگاه یک مصرف کننده منفعل دانش به نقش فعال تولیدکننده راه حل های مبتنی بر شواهد برای چالش های خاص جامعه محلی ارتقا می یابد. به طور مشخص، این مطالعه استدلال می کند که پژوهش مشارکتی کنش محور (PAR)، به دلیل ماهیت تعاملی و توانمندساز خود، بهترین مدل عملیاتی برای تحقق این مسئولیت اجتماعی پژوهش محور است. علاوه بر این، تاکید ویژه ای بر ضرورت ارتقاء کیفیت پژوهشی در تمامی مداخلات اجتماعی صورت گرفته است؛ این کیفیت شامل رعایت دقیق اصول روش شناسی، اعتبار و پایایی داده ها، و مهم تر از همه، استناد علمی صحیح و اخلاق پژوهش است، که ضامن پایداری، مشروعیت و اثربخشی بلندمدت این نوع مسئولیت پذیری اجتماعی است. در نهایت، مقاله به تبیین چالش های ساختاری و فرهنگی موجود پرداخته و مجموعه ای از راهکارهای عملیاتی را برای تقویت پیوند ارگانیک میان تعهد علمی و مشارکت اجتماعی ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، دانشگاه فرهنگیان ، دانشجو معلم ، جامعه محلی ، استناد علمی