شیمی سبز و مسئولیت اجتماعی مهندسان شیمی در راهکارهای نوین تصفیه پساب نفتی

پساب های نفتی حاوی امولسیون، به عنوان یکی از آلاینده های مهم و چالش برانگیز زیست محیطی، عمدتا ناشی از فعالیت های صنعتی گسترده مانند استخراج نفت، پالایشگاه ها، صنایع پتروشیمی و فرآیندهای ماشین کاری هستند. تخلیه مستقیم این پساب ها موجب اختلال در اکوسیستم های آبی، کاهش نفوذ نور، کاهش تبادل اکسیژن، آسیب به حیات آبزیان و در نهایت تهدید سلامت انسان و سایر موجودات زنده می شود. به همین دلیل، توسعه فناوری های تصفیه کارآمد با مصرف انرژی پایین و اثرات محیط زیستی محدود اهمیت بالایی دارد. در این زمینه، غشاهای پلیمری به عنوان یک فناوری نوین و موثر توانسته اند با حذف دقیق آلاینده ها، کاهش مصرف انرژی و سهولت در بهره برداری، نقش مهمی در تصفیه پساب های نفتی ایفا کنند. در این پژوهش، غشای اولترافیلتراسیون بر پایه PVC و حاوی نانوذرات چارچوب فلزی–آلی Cu–BTC سنتز شد که جهت جداسازی و تصفیه پساب های نفتی قابل استفاده می باشند. نانوذرات Cu–BTC با سطح ویژه بالا، تخلخل مناسب و قابلیت تعامل با ماتریس پلیمری، علاوه بر بهبود خواص سطحی غشا، می تواند موجب ارتقای عملکرد عملیاتی آن نیز شود. یکنواختی توزیع نانوذره در ماتریس باعث عملکرد غشا پایدارتر و بهینه تر می شود و از تجمع و تشکیل توده جلوگیری می کند. بنابراین استفاده از غشاهای نانوساختار پلیمری حاوی Cu–BTC می تواند به طور موثری موجب کاهش آلودگی های نفتی در پساب ها، بهبود کیفیت منابع آبی و حفاظت پایدار محیط زیست شود. با توجه به نوآوری و اثربخشی این ترکیب، توسعه و کاربرد گسترده غشاهای PVC–CuBTC می تواند به عنوان یک راهکار عملی، پایدار و دوستدار محیط زیست در فرآیندهای صنعتی و تصفیه پساب های نفتی مطرح شود و مسیر تحقیقات آینده در زمینه غشاهای نانوساختار را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

شیمی سبز ، پساب های نفتی ، مسئولیت اجتماعی ، غشای اولترافیلتراسیون