مسئولیت اجتماعی دانشگاهها در آموزش محیط زیست و دستیابی به اهداف توسعه پایدار

یک محیط سالم و تمیز برای همه بسیار مهم است. محیط زیست گرایی مردمی رویکردی موثر بر اساس تجربیات فعالان محیط زیست در سراسر جهان است که اگر به چارچوب و روش های آن توجه شود، می توان انتظار یک حرکت زیست محیطی پایدار را داشت. توسعه پایدار به عنوان رویکردی برای رفع نیازهای نسل کنونی بدون اینکه مانع توانایی نسل های آینده در رفع نیازهای خود شود، دارای سه بعد مهم است: مردم، محیط زیست و آینده. در این راستا انسان به عنوان یکی از محورهای توسعه پایدار جالب توجه است و از این رو توسعه انسانی و اجرای آن مقدم بر توسعه جنبه های مادی و اقتصادی است. با توجه به اهمیت انسان به عنوان هدف توسعه از یک سو و محیط زیست به عنوان مبنای فعالیت انسان، از سوی دیگر، موضوع حق برخورداری از محیط زیست سالم برای نسل فعلی و آینده اهمیت یافته است. از سوی دیگر، امروزه نوآوری و کارآفرینی از عوامل مهم توسعه اقتصادی کشورها محسوب می شود. کارآفرینی یک عنصر کلیدی برای کشورهایی است که قصد پیشرفت و رقابت در اقتصاد جهانی مبتنی بر دانش را دارند. دانشگاه ها در تولید، انتشار و استفاده از دانش در جامعه نقش اساسی دارند. دانشگاه ها به تدریج نقش خود را از ارائه دهندگان آموزش صرف به مراکز نوآوری و کارآفرینی تغییر داده اند. تولید دانش جدید چشم اندازهای جدیدی را به وجود می آورد و دانشگاه ها به تدریج به سمت ساختن اقتصاد دانش بنیان حرکت می کنند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، توسعه پایدار ، محیط زیست ، نقش دانشگاهها