نقش انفال در توسعه پایدار و عدالت اجتماعی از منظر حقوق عامه

انفال و منابع عمومی به عنوان دارایی های مشترک جامعه نقش اساسی در تحقق عدالت اجتماعی و توسعه پایدار دارند. این منابع شامل زمین ها، جنگل ها، معادن و منابع آبی هستند و مدیریت صحیح آن ها با رعایت اصول حقوق عامه می تواند منافع عمومی را تضمین کند و از بهره برداری ناعادلانه جلوگیری نماید. اهمیت این موضوع در ایران با توجه به فشار فزاینده بر منابع طبیعی و افزایش نابرابری های اجتماعی روزبه روز بیشتر شده است؛ با وجود قوانین مرتبط با حقوق عامه و مدیریت منابع عمومی، بهره برداری ناصحیح و عدم رعایت عدالت در برخی مناطق موجب کاهش رفاه عمومی و تهدید توسعه پایدار شده است. علاوه بر این، مشارکت محدود دانشگاه ها و نهادهای علمی در سیاست گذاری و آموزش جامعه موجب شده شکاف میان قوانین موجود و اجرای عملی آن ها بیشتر شود. این پژوهش با هدف تحلیل تعامل میان حقوق عامه، انفال و مسئولیت اجتماعی دانشگاه ها انجام شده است. هدف اصلی، ارائه چارچوب تحلیلی و پیشنهادهای عملی برای افزایش عدالت اجتماعی و بهبود مدیریت منابع عمومی است. روش تحقیق از نوع تحلیلی-توصیفی بوده و بر پایه داده های کتابخانه ای، اسنادی و پرسشنامه تخصصی طراحی شده است. ابزارهای تحلیل شامل تحلیل محتوا و مقایسه تطبیقی قوانین و رویه ها می باشد تا تعامل میان حقوق عامه، انفال و دانشگاه ها به طور جامع بررسی گردد. یافته ها نشان می دهد که رعایت حقوق عامه، شفافیت قانونی و مشارکت دانشگاه ها می تواند بهره وری منابع عمومی را افزایش دهد و عدالت اجتماعی را تقویت کند. پژوهش حاضر چارچوب تحلیلی ارائه می دهد که می تواند راهنمای سیاست گذاران، نهادهای آموزشی و سازمان های اجتماعی برای مدیریت عادلانه منابع عمومی و توسعه پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

انفال ، حقوق عامه ، مسئولیت اجتماعی دانشگاه ، مدیریت منابع عمومی ، عدالت اجتماعی ، توسعه پایدار