ارزیابی راهکارهای دستیابی به دانشگاه سبز با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره آراس (ARAS)

با توجه به بحران های زیست محیطی و تغییرات اقلیمی دانشگاه ها به عنوان مراکز علمی و فرهنگی نقش مهمی در کاهش اثرات منفی بر محیط زیست و ترویج توسعه پایدار دارند. مفهوم دانشگاه سبز بر ایجاد زیرساخت ها و سیاست هایی متمرکز است که موجب بهینه سازی مصرف منابع، کاهش آلودگی، مدیریت پسماند، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر و ارتقای فرهنگ و آموزش زیست محیطی شود. در این پژوهش با مرور ادبیات در زمینه دانشگاه سبز و با نظرسنجی از کارشناسان این حوزه و نیز تصمیم گیرندگان مربوطه ابتدا پنج راهکار اصلی دستیابی به دانشگاه سبز شامل نصب پنل خورشیدی، تفکیک و بازیافت پسماند، توسعه حمل ونقل پاک، آموزش های زیست محیطی و کاهش مصرف کاغذ و دیجیتالی نمودن فرآیندها تعیین شده سپس معیارهای ارزیابی راهکارهای پیشنهادی شامل تاثیر بر کاهش مصرف انرژی و منابع، کاهش آلودگی زیست محیطی و بهبود مدیریت پسماند، صرفه جویی در هزینه های اجرا، امکان اجرایی بودن، میزان مشارکت و پذیرش کاربران، و اثر فرهنگی و آموزشی شناسایی شدند. با استفاده از نظرات کارشناسان و محققان مربوطه و با بهره گیری از روش تصمیم گیری چندمعیاره ترکیبی آراس - آنتروپی راهکارهای شناسایی شده رتبه بندی گردیدند. نتایج نشان داد آموزش محیط زیستی برای دانشجویان جدید بالاترین درجه اهمیت و مطلوبیت را در دستیابی به اهداف دانشگاه سبز دارد و پس از آن تفکیک و بازیافت پسماند، و کاهش مصرف کاغذ و دیجیتالی نمودن فرآیندها در رتبه های بعدی قرار گرفتند. این یافته ها می تواند به عنوان مبنای تصمیم گیری مدیران دانشگاه ها در برنامه ریزی و اجرای اقدامات عملی جهت دستیابی به بعد زیست محیطی پایداری و در نهایت قرار گرفتن در مسیر توسعه پایدار مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

دانشگاه سبز ، توسعه پایدار ، روش ARAS ، روش آنتروپی شانون ، ارزیابی و تصمیم گیری چندمعیاره ، رتبه بندی و اولویت دهی