روشهای کنترل موتور جریان مستقیم بدون جاروبک (BLDC)

موتورهای جریان مستقیم بدون جاروبک (BLDC) به دلیل ویژگی هایی مانند توان به حجم بالا، هزینه های تعمیر و نگهداری کم و بازده بالا در بخش بزرگی از مصارف صنعتی و خانگی مورد استفاده قرار می گیرند. موتورهای BLDC مرسوم با استفاده از حسگرهای موقعیت تعبیه شده کنترل می شوند. حسگرها هزینه و حجم موتور را افزایش داده و قابلیت اطمینان سیستم را کاهش می دهند، آنها حساس به دما و لرزش هستند بنابراین کارایی موتور را محدود می نمایند. یکی از راه های مطمئن جهت فائق آمدن بر این مشکلات به کارگیری روش های کنترل بدون حسگر است. روش های بدون حسگر مزایای متعددی نسبت به روش های مبتنی بر حسگر دارند، از جمله قابلیت اطمینان بیشتر، طول عمر طولانی تر، موتور، اتصالات ساده تر اینورتر و هزینه های کمتر. در طول چند دهه گذشته چندین روش بدون حسگر برای کنترل موتور پیشنهاد شده اند که می توان به روش هایی بر مبنای ولتاژ ضد محرکه، روش های بر مبنای هارمونیک سوم ولتاژ، استفاده از تغییرات اندوکتانس استاتور، روش های مبتنی بر تئوری های کنترلی اشاره نمود. در این مقاله روش مرسوم کنترل موتور BLDC با استفاده از حسگرهای اثر هال بیان خواهد شد. مزایا، محدودیت ها و چالش های درایوهای بدون حسگر برای موتورهای BLDC با نگاهی به پیشرفت های آینده بررسی خواهد شد.

کلیدواژه ها:

موتور BLDC ، حسگر موقعیت ، کنترل بدون حسگر ، ولتاژ ضد محرکه