بررسی جامع پروتکلهای مسیریابی با مصرف انرژی بهینه و قابلیت اطمینان بالا برای شبکه های سیار موردی (FANETs)

شبکه های موردی پروازی FANETS به عنوان زیر مجموعه ای از شبکه های بیسیم خودسازمانده با استفاده از وسایل پرنده ی بدون سرنشین (UAVs) برای برقراری ارتباط پویا و خودکار میان گره ها عمل می کنند. تحرک بالا، تغییر سریع توپولوژی، محدودیت انرژی و نیاز به ارتباطات پایدار از مهمترین چالش های این شبکه ها به شمار می روند. در این راسته طراحی و بهینه سازی پروتکل های مسیریابی کارآمد نقشی اساسی در افزایش پایداری لینک، کاهش تاخیر و بهبود بهره وری انرژی دارد. در این مقاله مروری جامع بر روش های مسیریابی در شبکه های موردی پروازی ارائه می شود که تمرکز آن بر رویکردهای انرژی کارا، قابل اعتماد و بهینه سازی شده است. بدین منظور پروتکل های مبتنی بر توپولوژی، موقعیت، الگوریتم های الهام گرفته از طبیعت و روش های هوش مصنوعی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند. همچنین نقاط قوت، محدودیت ها و روندهای نوین پژوهش ها در بازه زمانی سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ تحلیل شده است. در پایان چالش های باز مانند پایداری ارتباط در شرایط متحرک سه بعدی، یکپارچه سازی با رایانش لبه و شبکه های ۶G و بهره گیری از یادگیری تقویتی برای تصمیم گیری خودکار مطرح شده اند. نتایج این مطالعه می تواند به عنوان مرجعی برای توسعه ی پروتکل های مسیریابی آیندهنگر در شبکه های پروازی هوشمند مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شبکه های موردی پروازی ، پروتکلهای مسیریابی ، بهینه سازی مصرف انرژی ، پایداری لینک ، الگوریتم های هوش مصنوعی ، شبکه های نسل ششم